skip to Main Content
mailMail bel(0345) 58 07 70        Specialisten in postmortale zorg & mortuariabeheer

TastbaarSoms heb je het gevoel dat je de geschiedenis bijna kunt aanraken. Het overkomt me tijdens de tentoonstelling over de 80 jarige oorlog in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Tussen alle schilderijen, harnassen, wapens, zilverwerk en wandtapijten zijn het juist de kleine dingen die me opvallen en raken.

Moe
Ik ben in de voorlaatste zaal. Er hangt daar een prachtig schilderij ‘Soldaat te paard’. Het is maar klein en toch heeft het een ongelooflijke zeggingskracht. Ik zie een soldaat die van me wegrijdt, gebogen over de hals van zijn paard. Hij is zichtbaar moe, zijn moedeloosheid is bijna tastbaar.
Hoeveel van zijn strijdmakkers zullen al gesneuveld zijn? Zal hij zelf ooit nog thuiskomen?

Vader en zoon
Anderen kwamen nog wel thuis, maar niet meer levend, zoals Ernst Casimir van Nassau-Dietz en zijn zoon Hendrik. Het bewijs ligt in twee vitrines in deze zaal.
Een ooit prachtige zwierige vilten hoed, met een groot gat er in. Een kogel ligt er voor. Vader Ernst Casimir droeg deze hoed in 1632 bij de inspectie van de loopgraven en overleefde dat niet. Zijn familie heeft hoed en kogel bewaard.

En een ragfijn stuk textiel, een linnen hemd. Er zit een gat in en het is grotendeels overdekt met een vage roestkleurige vlek. Ook hier een kogel.
Zoon Hendrik droeg dit hemd toen hij in 1640 van zijn paard werd geschoten. Enkele dagen later overleed hij. Zijn familie heeft dit hemd -ongewassen- bewaard, samen met de kogel.

Vader en zoon bleven op deze manier binnen de familie tastbaar aanwezig.

Bizar?
Mocht ik ook maar een moment denken dat dit bizar is, dan zouden mijn collega’s mij terechtwijzen. In hun werk als postmortaal verzorgers assisteren zij in diverse mortuaria bij de opvang van niet-klinische overledenen. Zij weten hoeveel prijs de nabestaanden stellen op de persoonlijke bezittingen van hun overleden naaste. En dat het dan niet uitmaakt of er iets kapot of besmeurd is.

Zo ging het 400 jaar geleden, zo gaat het nu nog steeds. Tastbare herinneringen aan onze geliefden worden bewaard.