skip to Main Content
mailMail bel(0345) 58 07 70        Specialisten in postmortale zorg & mortuariabeheer

©Wikipedia Sint Martinus door Antoon van Dyck

Twee luchtballonnen zweven er in de lucht, de een hoog, de ander wat lager. Vreemd om te zien, op deze grijze januaridag, terwijl ik onderweg ben naar een lezing over palliatieve zorg door Sander de Hosson.
Mijn collega’s zijn postmortaal verzorgers, de zorg ná de dood. Sander de Hosson zet zich in voor een goede zorg vóór de dood, de palliatieve zorg, de zorg aan mensen waarvan verwacht wordt dat ze binnen ongeveer 2 weken zullen overlijden.

Mantel
We starten bij een bekende, Sint Maarten. Volgens de overlevering deelde hij zijn mantel met een arme man. Het Latijn voor mantel is pallium. Palliatieve zorg is als een mantel die om de stervende heen wordt gelegd. Maar ook diens naasten hebben baat bij deze mantel.
De Hosson haalt hierbij Dame Cicely Saunders, de grondlegster van de hospices, aan: ‘How people die remains in the memory of those who live on’. Hoe iemand sterft, blijft degenen die doorleven altijd bij.

Boek
Over zijn werk als longarts en de praktijk van palliatieve zorg zoals hij die vormgeeft heeft De Hosson het boek Slotcouplet geschreven. Uit dit boek leest hij tijdens deze middag 3 hoofdstukken voor. Daartussen vertelt hij bevlogen over zijn dagelijkse praktijk, over wat palliatieve zorg nu eigenlijk is en ook over wat het niet is.
Tijdens het voorlezen uit het boek merk ik dat de verhalen herkenning oproepen bij mij en de andere aanwezigen, soms zelfs een lach, maar ook andere emoties.

Moeilijk
Wat mij treft is, hoe moeilijk het is om in onze schijnbaar maakbare wereld de dood -van jezelf of van je naaste- onder ogen te zien. Medisch gezien kan er veel, gebeurt er ook veel, maar soms moet iemand zeggen: Nu is het genoeg. Doorbehandelen is niet zinvol, maar zinloos en zelfs schadelijk, schadelijk voor het afscheid dat onherroepelijk komt.

Voorbereid?
Kun je je voorbereiden op iets waarvan je niet wilt dat het jou gebeurt, dat het met je geliefden gebeurt. Namelijk de dood. Uit de verhalen van De Hosson blijkt dat ook mensen met een niet-reamimerenverklaring gereanimeerd willen worden. De drang om te leven is zó sterk.

Hoe moeilijk ook, we kunnen wel wat doen om ons voor te bereiden op de dood. Denk eens na over een levenstestament. Wie mag voor jou beslissen als je dat zelf niet meer kunt? Wie wordt jouw gevolmachtigde?
Of stel een testament op. Denk na over je uitvaart. Wat wil je? Begraven? Of cremeren? Bespreek het met je geliefden.
Denk na over een donorcodicil. Bedenk of je je geliefde zelf wilt gaan verzorgen na het overlijden.

Gemakkelijk? Echt niet, maar het kan heel louterend en relativerend werken. En zelfs bevrijdend. Je hebt iets moeilijks besproken én geregeld. Klaar.

Rauw en rouw
Ik denk nog even aan die luchtballonnen die ik onderweg zag. Misschien kunnen ze symbool staan voor zowel de palliatieve als de postmortale zorg. Het is zo ongrijpbaar. Zo ver weg.
Maar toch, eens komt er een moment dat jijzelf zult of een naaste zal overlijden. En als je al eens hebt nagedacht over deze onderwerpen, is het misschien minder rauw voor je. En misschien kan het je helpen bij de rouw.

Ik stap in de auto naar huis. Radio 4 staat op. Ik draai de snelweg op terwijl er een Fins begrafenislied wordt aangekondigd. Het is onverstaanbaar, maar toch begrijpelijk.



Assistentie bij het verzorgen van een overledene

Het zelf verzorgen van een overledene is een heel mooie manier om afscheid te nemen van je geliefde. Maar niet iedereen heeft daarvoor de juiste kennis in huis.
Bij CMO werken mensen die dagelijks overledenen verzorgen en de nabestaanden begeleiden bij deze zorg. Zij kunnen u met raad en daad bijstaan bij deze zorg. In een ziekenhuis, maar ook in een thuissituatie.
Wilt u hier meer over weten? U leest het hier.